22/10/2026
ÖDÜLLER ÖYLE KOLAY GELMEZ. BEDEL ÖDEMEK GEREKİR.
İnsan bazen öyle sıkışır ki… Ne yapacağını bilemez, hangi yöne döneceğini şaşırır. İçinde daraldıkça daralır, zihni susmaz, kalbi yorulur. İşte tam o noktada ısrar etmeyi bırak. Kendine yüklenme. Her şeyi hemen çözmek zorunda değilsin.
İçine dön. Sessizleş. Bir süre telefonlardan, konuşmalardan, başkalarının sesinden uzaklaş. Kendinle baş başa kal. Çünkü bazen dışarıda aradığın cevap, kendi içindeki sessizliğin ardında saklıdır.
Sakinleş… Hiçbir şeyin hemen çözüme kavuşması gerekmiyor. Her şeyin kontrolünü elinde tutmak zorunda değilsin. Hayatın senden kaçıp gitmiyor. Kendine güvenli bir alan aç.
İçindeki Yaradan sevgisini hisset. Nefesini dinle. Bedenine kulak ver. Kalbine, organlarına, hücrelerine şefkatle yaklaş. Onlara savaşılacak düşmanlar gibi değil, sana eşlik eden bir yaşamın parçaları gibi bak. Kendini hisset. Kendini duy. Kendine yeniden yaklaş.
Ve en önemli eylemlerden birini gerçekleştir: YAZ!
Sayfalar dolusu yaz… İçinde biriktirdiğin ne varsa kâğıda dök. Öfkeni, korkularını, kırgınlıklarını, pişmanlıklarını, söyleyemediklerini… Bilinçaltının karanlıkta kalmış odalarına kelimelerle ışık tut.
Gerekirse ağla. Bırak gözyaşların aksın. Sonra o kâğıtları yırt. Sanki artık taşımak istemediğin yükleri uğurluyormuşsun gibi… Ardından yeniden yaz. Yine yaz, yine yaz. Kendini sansürlemeden, kendini yargılamadan, bıkmadan usanmadan…
Şikâyet etmek için değil, kendini anlamak için. Geçmişe saplanmak için değil, içindeki düğümleri fark etmek için. Her satırda kendine biraz daha yaklaşmak için…
Çünkü yazmak bazen ruhun kendine açtığı gizli bir kapıdır.
Unutma; dönüşüm her zaman büyük kararlarla başlamaz. Bazen bir nefesle, bazen bir duayla, bazen de kimsenin görmediği bir sayfaya dökülen birkaç cümleyle başlar.
Ve bir gün geriye dönüp baktığında, seni çıkmaza sürükleyen şeyin içinden kendini tanıyarak geçtiğini fark edebilirsin. Eskiden seni çaresiz bırakan düşünceler artık sana yol gösterebilir. Kendi sesini başkalarının sesinden ayırabilir, sınırlarını keşfedebilir, hayatına başka bir bilinçle bakabilirsin.
İşte mucize budur!
