03/02/2024
İzmir'de Yaşanan Taksici Cinayeti Üzerine;
Bir adam atıyla bir yolculuğa çıkmış. Epey yol aldıktan sonra bir çölde yorgun argın adım atamayacak halde derviş kılıklı birine rastlamış.
Selâm vermiş. Adamın konuşması onu çok etkilemiş.
İyi kalpli yolcu, derviş kılıklı adama;
“Kardeş ben hep at sırtındayım. Atıma biraz da sen bin! İleride de ben binerim. Hem yârenlik ederiz hem yorulmadan gideriz!” demiş.
Derviş kılıklı adam ata biner binmez; atı mahmuzlayarak dörtnala oradan uzaklaşmış.
Atın sahibi, adamın arkasından; haykırmaya başlamış…
“Ne olur, bir dakika dur! Senden bir şey isteyeceğim! Dinle de nereye gidersen git!”
Derviş kılıklı hırsız adam, merak edip durmuş;
“İsteyeceğin ne olabilir ki… Ne kadar yalvarsan da atını geri vermeyeceğim!
“Hayır, atımı istemiyorum. İstesem de vermeyeceğini biliyorum. Sen içimdeki iyi adamı öldürdün! Sakın bu olayı kimseye anlatma! Onu demek istiyorum!”
“Anlatsam ne olacak ki?” demiş derviş kılıklı adam hayâsızca…
“Eğer bu olayı anlatırsan; senin yaptığın kötülük dilden dile yayılır… Artık; yolda kalana, darda kalana kimse iyilik etmez!
İyilik etmek, birinin müşkilini giderme, derdine derman olma, yok zamanda garibin elinden tutma... Bu güzel hasletler kötü örneklerin duyulması ile kaybolmakta. Karşılaştığımız iyilikleri genele,olumsuzlukları adalete iletmeliyiz. Bizi biz eden yardımlaşma, elinden tutma, kuru katığımızı paylaşma özlliklerimizi yaşatmalıyız.
