Gezinshuis 'nu ben ik hier'

Gezinshuis 'nu ben ik hier' Gezinshuizen zijn een vorm van zorg voor jeugd die valt onder de Jeugdwet of Wet Langdurige Zorg.

Het is een kleinschalige woonvorm waar één of meerdere jeugdigen(meestal 3 tot 6) tussen de 0 en 24 jaar opgenomen worden in het eigen gezin.

Lieve D.Je bent niet uit mijn buik geboren. Je hebt een mama en een papa. Je liep ons leven in toen je de puberteit in d...
27/11/2025

Lieve D.
Je bent niet uit mijn buik geboren. Je hebt een mama en een papa. Je liep ons leven in toen je de puberteit in dook! Vol overgave. Zogenaamd stil en timide, maar daaronder vol in de opstand tegen iedereen die voor jou wilde bepalen hoe jouw leven zou gaan. Of moeten gaan.
Daar ging je niet meer in mee, nu ging jij bepalen.

En dat deed je, wederom vol overgave. Je dook erin. Soms stootte je je hoofd, soms viel je zacht. Soms leunde je zelfs tegen ons aan.

Sinds je 'op jezelf' woont in de tuin hebben we eigenlijk meer contact dan ooit. Gewoon omdat we dat willen en er zin in hebben.

Je bent nu 19 jaar en ik ben mega trots op je. Niet alleen als opvoeder, maar ook als mens. Wat ben je mooi, van binnen en van buiten!

07/11/2025

Trauma en Hechting.

Dat meisje met de vlechtjes, onze power girl was toen 9 jaar. Nu tikt ze bijnaaa de 14 jaar aan! Ze kwam bij ons wonen toen ze 4 jaar was.
En ik geniet ieder jaar weer van dit filmpje. Het is me dierbaar geworden.

Iedere keer als ze het koud had, raakte ze in paniek. Niet een beetje, volle bak paniek. We konden haar moeilijk kalmeren of troosten. Het deed haar pijn. Zo zag het er ook uit: fysieke pijn.

Trauma zat in haar genesteld. De ervaring van op straat wonen in de winter zit opgeslagen in haar lijf. Iedere keer als er kou was, werd het geactiveerd en ging zij 'aan'.

Na jaren, toen zij 9 jaar was, was er een gedeelte geheeld. Ze weet nu dat de kou weg gaat, ze weet dat ze vastgehouden word, ze weet dat we er zijn. Ze weet dat het oké is nu en sneeuw fijn kan zijn. Dit was de eerste keer.

En nu ze 13 jaar is zie ik dat kou nog onwenselijk is voor haar, maar niet meer dan dat. Ze trekt haar warme jas aan en doet hem goed dicht. Baalt ervan en gaat weer door.

Wat ik hiermee wil zeggen? Tijd heelt, aandacht heelt en kinderen zijn flexibel en krachtig... Holding Space is essentieel.

Ik kijk uit naar nieuw sneeuw plezier deze winter.

#

-Agoog met specialisatie Seksualiteit-Dat is voor nu de titel die ik mezelf mag geven!ik heb namelijk mijn opleiding Sek...
01/11/2025

-Agoog met specialisatie Seksualiteit-

Dat is voor nu de titel die ik mezelf mag geven!
ik heb namelijk mijn opleiding Seksuologie bij afgerond.

In mei begonnen we aan deze 'reis',zo voelde het. Docenten Maud Lazaroms en Anneke van Loevesijn namen ons aan de hand mee door de mooie wereld van seksualiteit.

En waar in mijn vakgebied de ongezonde seksuele ontwikkeling en seksueel trauma vaak centraal staat mocht ik nu leren over de gezonde ontwikkeling, het biologische aspect van seksualiteit en enorm mooie gastlessen over seksualiteit en LVB en Transgender Zorg.
Ik gaf samen met mijn klasgenoot ee mooi referaat gegeven over B**M en Kink.

Ik begon aan dit traject met de gedachte om praktijk te houden en hierin te gaan groeien. Beetje bij beetje besefte ik me dat ik zoveel leerde wat ik gewoon thuis kon toepassen, als gezinshuisprofessional. Ik kwam boot situaties te staan waar ik meteen mijn kennis in de praktijk kon betekenen en werd geraakt.

Dit gaat me namelijk sterken in mijn wens voor deze kinderen: Een gezond seks leven.Ook na misbruik. Ook na trauma.

Gewoon, genieten van seks. Omdat dat een recht is voor een ieder.

En voor nu richt ik me lekker op 'onze' kinderen. Daarna kijk ik weer verder.

Ik weet het nog als de dag van gisteren, de dag dat ze samen binnen kwamen lopen. Al is lopen een groot woord, ze werden...
18/10/2025

Ik weet het nog als de dag van gisteren, de dag dat ze samen binnen kwamen lopen. Al is lopen een groot woord, ze werden binnen getild en konden eigenlijk nog amper goed door lopen.

Twee kindjes van drie jaar, maar ze leken nog maar anderhalf. Tenger, bleekjes en ze waren allebei ziek op dat moment.
Sterker nog: Puk spuugde vrijwel meteen Daniël helemaal onder.
Alsof hij zijn territorium afzette. Jij hoort nu bij mij, jij gaat voor mij zorgen.Hin klampte zich vast.

En zo is het de afgelopen zes jaar gelopen, beetje bij beetje lieten ze voor zichzelf zorgen.

Nu zijn ze niet meer tenger of bleek, maar potig, pittig en vol leven. Vol dromen, hobbies, wensen en blijdschap.

Voor hen zorgen werd meer adoptief dan we ooit verwacht hadden, er is niemand meer betrokken en daardoor voel ik me verantwoordelijk om helemaal moeder te zijn. Die had ik nooit zien aankomen toen ik gezinshuisouder werd.

Maar zo is het wel met jullie, Puk en Muk. We kunnen jullie niet beloven dat alles vanaf hier vlekkeloos gaat verlopen, dat de narigheid in jullie peuter jaren je nooit meer inhaalt. Maar ik kan jullie wel beloven dat we blijven staan, naast jullie.

Vandaag vieren we jullie!

-Toch maar naar huis...-We zaten op de camping en ik keek om me heen: de jongsten speelden in de speeltuin. De oudsten z...
14/08/2025

-Toch maar naar huis...-

We zaten op de camping en ik keek om me heen: de jongsten speelden in de speeltuin. De oudsten zaten gezellig bij ons...de zon scheen en we bestelden een virgen cocktails en tapas.
De zon scheen...

Maar zo voelde het niet helemaal meer. De dagen hadden hun sporen achtergelaten, maar de nachten ook. Er ontstond een cirkeltje van vermoeidheid en spanning waar we niet uit kwamen. Ik was kapot moe.

Het idee van naar de camping en lekker genieten van de vrijheid klapte terug in ons gezicht. Voor de pubers was het teveel, wat te spannend en overprikkelend (Kaatje verzuchtte dat we normaal een huis hebben en zij een kamer en we dan samen ook soms rustig thuis zijn en nu overal mensen!).

De kleintjes werden snachts overvallen door hun trauma. De ene had night terrors, daar triggeren de twee anderen op en zo lagen we nachten wakker.

Nu was het echt 24/7 aan staan. En dat lukt niet.

Onze gedragsdeskundige zei: gelukkig is thuis niet ver. Waarom doe je dat niet?

En dat deden we, een dag laten vertrokken we naar huis. De spanning zakte meteen. Ik herkende mn overprikkelde pubers weer en de kleintjes sliepen 17 uur.

Enerzijds voelt het als 'falen'. Ik wilde ze een top vakantie geven en dat was het niet. Anderzijds als winst 'thuis best' is ook mooi.

Ik ben nog een beetje aan het bijkomen en landen.

Normaal hebben we een mooie vakantie met lastige momenten, nu was het een lastige vakantie met mooie momenten.

-ZOMER-De dagen gaan traag, de energie ligt nog laag. Die eerste week zomervakantie is altijd even wennen. Herstructurer...
16/07/2025

-ZOMER-
De dagen gaan traag, de energie ligt nog laag. Die eerste week zomervakantie is altijd even wennen. Herstructureren, opnieuw ritme vinden, samen en soms apart.
De eerste week verliep goed, de tweede ook. De ene gaat logeren, de andere op kamp en werken... Het is dynamisch en soms kan ik het niet helemaal bijhouden.

Vertragen en toch lastig bijhouden, wat een combinatie...
En toch is het precies dat.

Vanavond heb ik de seizoens tafel maar aangepast, in mijn eentje, gewoon hoe ik het wilde.

Tafel is van
Het lakentje heb ik ooit gekregen van

Zomer tekst van .gijzemijter

Zeemeerminnen weet ik niet meer!

Golfjes en bootjes van
En de rest van de Kringloop, inclusief de schelpjes.

9 jaar. Jij bent nu 13,5 jaar en je woont nu 9 jaar bij mij. Je was een grietje van 4 jaar toen je binnen kwam lopen. Je...
13/07/2025

9 jaar.

Jij bent nu 13,5 jaar en je woont nu 9 jaar bij mij.
Je was een grietje van 4 jaar toen je binnen kwam lopen. Je had drie shoppers bij met (te kleine) kleding en schoentjes, een knuffel of twee en wat speelgoed. Je was nog nooit in dat huis geweest en toch zei je tegen je voogd, die jou af zette; 'Kom, ik laat je mijn kamer zien'.
En weg was je, naar boven, naar jouw kamer.

Zo ben je altijd geweest. Wijzer dan ik dacht, spontaan en assertief. Met enorme leiderschapskwaliteiten en (meestal) afgestemd op je omgeving en de mensen om je heen.
Je omringt ze met liefde, goede gesprekken, lol en veel spontaniteit.

Het mooiste wat je ooit gezegd hebt is dat ik jou weer een kindje heb gemaakt, toen ik jou vertelde dat je mij moeder had gemaakt.
Zo waar en zo rauw.

We hebben wat opgebouwd, dame. We staan.

-Ze (16,5) wordt geen arts meer- Ze kwam bij ons wonen en had anderhalf jaar geen school van binnen gezien. Niet gegroei...
25/06/2025

-Ze (16,5) wordt geen arts meer-

Ze kwam bij ons wonen en had anderhalf jaar geen school van binnen gezien. Niet gegroeid in het omgaan met leeftijdsgenoten en weinig nieuwe kennis opgedaan.

Ze twijfelde of ze überhaupt nog wel naar school zou gaan, maar he...als je 14 jaar bent en verpleegkundige wilt worden, zul je wel moeten!

Ze startte op een GGZ school, zodat ze ruimte zou hebben om rustig op te starten. Die rust bleek ze amper nodig te hebben, binnen een maand ging ze fulltime naar school.

Verpleegkundige worden schoof wat van de baan...want met een stabiel gemiddelde van een 8,5 lonkte het VWO eigenlijk ook wel...en waarom dan ook geen arts worden?

En ze bleef lekker gaan, volgend schooljaar begint ze in het regulier voortgezet onderwijs. Want zowel het tweede als derde leerjaar heeft ze in anderhalf jaar gedaan.

Maar ze wordt geen arts meer, het zit er niet meer in...want als er ruimte is en rust, groei je niet alleen in het opdoen van kennis...maar ook emotioneel is er opeens meer ruimte.

En dus zei ze deze week;
'Ik wordt geen arts meer, ik heb mijn hele leven al voor iedereen gezorgd en zo wil ik niet verder.

Ik wil erachter komen wat IK leuk vind.'

Op naar volgend schooljaar, ik ben nieuwsgierig en enthousiast over waar je terecht gaat komen, lieve Kiki!

Week 4- Dankbaar-Oeps...ik loop een weekje achter in de   uitdaging van  De vorige uitdaging over dankbaarheid kwam op h...
10/04/2025

Week 4- Dankbaar-

Oeps...ik loop een weekje achter in de uitdaging van De vorige uitdaging over dankbaarheid kwam op het beste moment en daardoor had het extra tijd nodig om te borrelen.

Dit word niet de perfecte reflectie post, ook niet met de extra tijd...dit word 'gewoon echt'.

Ik dacht na over dankbaarheid en ik kan een miljoen dingen en personen bedenken waar ik dankbaar voor ben. Maar uiteindelijk is er maar 1 iemand die ervoor gezorgd dat ik ben waar ik nu ben. Ik zelf.

Deze week had ik een systeem gesprek om meer inzicht te krijgen in gedrag van een van de kinderen. De beschermers werden neergezet...In zijn geval een kleurrijk muurtje tussen omgeving en de andere delen.

Ik voelde onmacht, hoe kom ik door dat muurtje?

Maar is dat wat er moet gebeuren? Wat was er met mij gebeurt zonder mijn beschermers? Zij hebben mij geholpen door de zwaarste tijden; aanpassen, flexibel zijn, weg lachen en pleasen...en nog veel meer. En wie weet doen ze dat nu nog steeds wel eens.

Ik ben dankbaar dat ik ze nu 'ken' en die van onze kinderen mag leren kennen.

Hallo Beschermers, ik dank jullie. Jullie zorgden voor Overleving voordat er Leven kon zijn.

-18 (of 21) jaar en dan?- Onze grootste zorg is wat er gebeurt als onze bijdrage moet stoppen. Niet omdat ik niet op de ...
02/04/2025

-18 (of 21) jaar en dan?-

Onze grootste zorg is wat er gebeurt als onze bijdrage moet stoppen. Niet omdat ik niet op de kunde van 'onze' kinderen vertrouw, maar omdat de cijfers niet liegen.

22% van de kinderen waarbij jeugdzorg gedwongen stopt na hun 18de word dakloos.
Je kunt je vast voorstellen dat dit voor jongeren met een sterk (biologisch) netwerk waar zij opgegroeid zijn, anders is.

Wij hebben een eerste stap gezet door het plaatsen van een woonunit in onze tuin, zodat de landing zacht is. Maar wat gebeurt er hierna, als zij 21 jaar is?
En wat gebeurt er als die Verlengde Jeugdwet er dan opeens toch niet is?

Larysa Zabi onderzoekt vanuit Avans Hogeschool en ons gezinshuis de volgende vraag;
'Hoe kan gezinshuis 'nu ben ik hier' jeugdigen preventief begeleiden tijdens hun verblijf, zodat zij daarna niet dakloos worden?'

Een simpele, maar ingewikkelder vraag. Ik vind het leuk en interessant dat Larysa deze vraag gaat beantwoorden en ons waarschijnlijk mooie tips en adviezen kan meegeven!

Wat zijn jouw ideeën hierover?

-Groeipijnen in het paradijs -Vorig jaar in november vertrok ik met een groep vrouwen naar Bali. Ik keek er enorm naar u...
29/03/2025

-Groeipijnen in het paradijs -

Vorig jaar in november vertrok ik met een groep vrouwen naar Bali. Ik keek er enorm naar uit en ook tegenop.

Er is maar weinig wat je systeem meer in de war schopt dan in het paradijs naar de kl*te gaan. En daar is goed in. Door de schaduwkanten naar de, letterlijke, zon.

Het thema was Zelf Liefde. En ookal wil ik dit 'onze' kinderen iedere dag meegeven, is het ook een lastig thema voor mezelf. Dat gaat verder dan tevreden zijn over je uiterlijk...Het gaat om met jezelf kunnen zitten, in het donker, en het dan nog oke hebben.

We reisden door het eiland en door onszelf. Hadden lol en huilden. En beetje bij beetje voelde ik: kak, ik ben er nog niet hoor...Ik mag nog wel iets liever zijn en wat meer uit de schaduw durven stappen...

De reis in Bali eindigde en het mooie is: de reis in mezelf begon toen 'pas'...Eerst heel snel:
Ja! ik ga mijn opleiding tot Seksuologe nu doen!

Maar ook: ik ga nog meer vertrouwen in dat wat ik neer zet. Ik laat me niet meer zo snel beïnvloeden door negativiteit van anderen en ik hoef dat ook niet meer te tolereren in mijn nabijheid. En last but not Least; alles waar ik voor kies met mijn hart, dient mij en mijn gezin.

En oh ja, ik heb een reflectie geschreven over mijn groei mbt vitaliteit in mijn beroep en refereert naar de retreat en als beloning wat SKJ punten gekregen. Zeer terecht al zeg ik het zelf. Dit was een investering die in het voortraject zich al uitbetaalde en nog lang daarna zijn vruchten af wierp.

Van Vrouw tot Vrouw.Ik zat in het theater met Kaatje (13) en met, zo leek het wel, half Breda.Volle zalen trekt ze: Kaat...
28/03/2025

Van Vrouw tot Vrouw.

Ik zat in het theater met Kaatje (13) en met, zo leek het wel, half Breda.
Volle zalen trekt ze:

Kaatje had me deze voorstelling gegeven voor mijn verjaardag, helemaal haar idee en uitgevoerd met behulp van mijn man.
Ze had ontdekt wat wij beiden leuk vinden, waar we elkaar raken: cabaret en goede humor (in onze optiek dan he...) Maar het moet wel ergens over gaan en grof zijn.

En dat is Soundos.

Kaatje is een intelligente jonge vrouw met een rugzak aan nare gebeurtenissen. En waar Soundos het over onnodig 'trauma dumpen' had kon Kaatje ook zien dat ze het tegenovergestelde deed. Ze praat er niet graag over.

In de auto terug naar huis, na anderhalf uur op onze dijen slaan van het lachen en elkaar aankijken als wij het zelfs grof vonden, was het even stil.

'Die themas he, waar het over ging. Aanranding en grenzen stellen, dat daar niet naar geluisterd word...dat is pittig he.' stelde ik.
Ja dat vond zij ook. Herkenbaar ook.

We waren weer stil. Er werd weinig gezegd en.ook zoveel.
We stelden dat het krachtig was. Dat het echt zo was: als je als vrouw gaat praten, dan word 'het' minder erg. Dan sta je niet meer alleen.
Zucht. Alleen. Ik wil niet dat ze ooit nog alleen staat.

Dat gingen we ook niet meer doen zei ze: niet meer stil staan. Een luide vrouw worden,net als Soundos.

Ik kan alleen maar denken: Deal! laten we luid worden. Net als Soundos.
Super Vrouw(elijk).

Adres

Breda

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Gezinshuis 'nu ben ik hier' nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact

Stuur een bericht naar Gezinshuis 'nu ben ik hier':

Delen