31/05/2026
De zomer van 2025 begon met een tuin vol pubers van het zesde studiejaar.
Emiel heeft nooit een communiefeest of lentefeest gehad, dus we besloten om hem een afstudeerfeest te geven.
De tuin vol tenten een (ietwat groen) zwembad en veel lekker eten.
Henri en ik hadden al de krop in de keel als we nog maar dachten aan Emiel’s laatste schooldag.
Ik zag hem in mijn hoofd al huilend door de erehaag wandelen, omringd door zijn beste vrienden. Voor de aller-alles-laatste keer. En daarna thuis nog eens goed uithuilen.
Maar zo ging het niet. Hij gaf high fives aan iedereen die in de erehaag stond en toen hij mij zag gaf hij mij zijn gerief en zei “mama ik ga wat hangen he, wat eten we straks?”
Oké. Zo kan het dus ook.
De rest van de vakantie was ik zenuwachtiger als Emiel voor de stap die op 1 september zou volgen. Van het lager naar het middelbaar is zoveel verschil, en hij leek het niet te beseffen. (Misschien maar goed)
Henri’s beste vriendinnetje (en die van mij ook, want dat is de mama) waren de hele zomer op reis, dus ook dat ging een beetje moeizaam.
Er was veel gemis, en hoewel we ons echt wel geamuseerd hebben kwam het toch elke dag opnieuw neer op “ik mis Renée”. Dus we maakte een zakje voor haar met kleine souveniertjes. Mooie tekeningen van Henri, bloemetjes die hem aan haar deden denken, een armbandje, schelpjes, een postkaart,.. telkens als hij het moeilijk had stak hij iets in het zakje. Ik denk dat ze er heel blij mee was toen ze thuis kwam :)
Op 1 september gingen Emiel en Henri voor het allereerst naar verschillende scholen.
