30/03/2026
Vandaag een week geleden is mijn vader overleden. Plots, totaal onverwacht, is hij niet meer wakker geworden.
Een week eerder hadden we familiefeest met de kant van mijn moeder en ik ben zo dankbaar dat we dat feest gehad hebben.
De dag ervoor hebben mijn ouders nog een hele fijne dag gehad en er was niets te merken aan mijn vader, maar toch heeft hij de ochtend niet gehaald.
We hebben dus geen afscheid kunnen nemen, maar ik put troost uit de gedachte dat hij niet heeft afgezien.
Een paar jaar geleden waren mijn ouders 50 jaar getrouwd en hebben we hen een fotoshoot met het gezin cadeau gedaan. Ik ben nu extra blij dat we dat toen gedaan hebben. De eerste foto, van , hebben we gebruikt voor de rouwbrief en het rouwprentje.
De tweede foto nam mijn nichtje op dat laatste familiefeest. Ik neem meestal de foto's als we samen zijn met het gezin en sta daardoor vaak zelf niet op de foto of enkel bij selfies. Mijn nichtje zag ons zitten en stelde spontaan zelf voor om een foto te nemen van ons. Zo dankbaar dat ze dat gedaan heeft, want nu heb ik een recente foto van ons samen. ❤️
Het voelt zo onwezenlijk, maar we moeten erdoor. 💔
Ik ben dankbaar dat ik zijn jongste dochter mocht zijn.❤️
Je sliep zo stil vannacht
de zon kon het niet weten
dat jij zo vreedzaam en zo zacht
de ochtend zou vergeten.
