25/10/2026
Het is hier wat stil, maar niets is minder waar.
Achter de (Instagram)schermen, in de echte wereld, groeit iets moois.
Anderhalf jaar geleden bracht een ontslag me op een ander pad. Sindsdien ben ik op zoek naar mijn eigen weg. Het voelt kwetsbaar om dit neer te schrijven, maar ik wil me ook mijn gevoeligheid weer eigen maken. Want zonder die gevoeligheid kan ik niet geraakt worden, krachtig worden en groeien.
Een elfenbankje groeit op dood hout, afgevallen takken en oude stronken. Het zet dood materiaal om in nieuw leven en geeft het organisch materiaal terug aan de bodem. En wanneer de sporen zich diep in het hout hebben geworteld, komt het elfenbankje tot bloei en verspreidt het zich verder.
Die symboliek, die veerkracht en die cyclus van laten sterven en opnieuw groeien, wil ik diep in me dragen.
En nu is de volgende stap heel dichtbij. Binnen 14 dagen open ik mijn eigen winkel, met een atelier waar ik kan werken, creëren en groeien. Een plek om opnieuw contact te maken met de echte wereld en met mensen.
Want hoe warm en omringd door familie en vrienden ik me thuis aan mijn werkbank ook voel (wij zijn samen een elfenbankje) het doet deugd om jullie ook in de echte wereld te zien. Naast Instagram. Offline.
Niet dat ik hier wegga, maar ik kijk ernaar uit om mijn voetjes weer in de wereld te zetten en me onder te dompelen in dat warme bad van menselijk contact.
Tot heel binnenkort, en stay tuned. 🍄🌿