Orgon Araştırmasının Kısa Bir Tarihi
1930'larda ve 1940'larda, Dr. Wilhelm Reich, modifiye ettiği bir gayger sayacıyla, orgon olarak adlandırdığı eterik enerjinin (yaşam enerjisi, chi, vs.) varlığını tespit edebiliyor ve ölçebiliyordu. Dr. Reich, fiberglas (organik madde) ve metal talaşı (inorganik madde) katmanlarının üstüste yığılmasıyla orgon enerjinin hem faydalı, pozitif halinin (Reich'in ta
nımıyla“OR” veya “POR, positive orgon,) hem de zararlı, negatif halinin çekilip, toplanabildiğini saptadı. Reich'in çalışmaları, 1960'larda çok daha açık görüşlü bir Rus bilimadamı olan Dr. Nikolai Kozyrev tarafından azimle devam ettirildi. Dr. Kozyrev, böyle görünmez enerjilerin her yerde olduğunu bilimsel olarak keşfetmişti ama ne yazık ki Reich'den ilham almış olmasına rağmen, çalışmaları onu “torsiyon alanları” (mesela, eterik enerji) olarak isimlendirilen Sovyet ordusu için geliştirdiği savunma uygulamalarına yöneltti. Kozyrev'in Reich'i ve günümüzdeki deneyimleri onaylayan bu çalışması, 1991'de Sovyetlerin düşüşüne kadar gizli tutulmuştu. Onların izinden giden yüzlerce Ph.D seviyesindeki demirperdenin iki yüzünde de olan birçok araştırmacı, Kozyrev ve Reich'in çalışmalarına öncülük ettiler ve yavaş da olsa Batılı bilimde yaygın hale getirdiler. Nihayetinde de “resmi olarak” görünmeyen, evrensel enerjinin “karanlık madde” (dark matter) “vakum akışı” (vacuum flux), “sıfır-noktası enerjisi” (zero-point energy), yani sorduğunuz kişiye göre değişebilen birçok isimle kabul görülmesini sağladılar. Orgonit'in Gelişimi
Reich, Orgonon adlı laboratuarını kırsal bir yer olan ABD'nin Maine kentinde kurmuştu. Burası en izole olan yerdi. Orgon akümülatörünü DOR kaynaklarına yakın bir yerde çalıştırmak (nükleer tesisler, radyo kuleleri vs.) akümülatörün içinde tedavi gören kişiye zarar verme potansiyeline sahipti çünkü akümülatör ayrım yapmadan enerjileri çekerdi. O yüzden, coğrafi konum orgon akümülatör çalışmalarında önemli bir faktördü.
2000 yılında, Don ve Carol Croft çifti, yaptıkları araştırmalar ve deneysel gözlemleri sonucunda, organik fiberglas reçinesiyle inorganik metal talaşlarının, kağıt bardak, muffin kalıbı vs. gibi herhangi bir kalıba döküp karıştırmanın, Reich'in akümülatörüne benzer şekilde eterik enerjiyi çektiğini keşfettiler. Carol Croft, sahip olduğu enerjileri algılama yeteneğinin getirisiyle (durugörü), bu buluşun ne kadar önemli olduğunu farketti ve eterik enerjiyi toplama, dönüştürme ve gönderme özelliğini arttırmak için içlerine ufak kuvars kristali ekleyerek bunu bir adım öteye taşıdı. Reçine/metal kalıbına yapılan bu eklenti; otomatik, sürekliliği olan, negatifi pozitife dönüştürmede bir hayli etkili enerji dönüştürme fabrikası denilebilecek bir madde haline getirdi. Orgonit, bir DOR kaynağına yakınsa, onu etkili ve sürekli şekilde POR'a dönüştürür ve yayar. Başlıbaşına bütün zararlı negatif enerji yayıcılarından -kaçınılmaz bir şekilde- pozitif enerji vericileri yaratır. Orgonitteki reçine, kuruma sürecindeyken büzülür, kuvars kristalini sürekli olarak sıkıştırır, bu da kristalin içinde piezoelektrik etkisi yaratır. Yani, manyetik kutup noktaları elektriksel olarak polarize olur. Ki orgonitin pozitif enerji jeneratörü fonksiyonunun bundan geldiğine inanılır.
